Bidaki:
Bidaki:
درد و دل عاروس خواهررررر بشین برات بگم
ببین من چشی کشیدم و مِکشم دس این مادر شوورام اگر کاری نداری یه لموک تو را به خدا بشین تا دیه ناشکری نکنی، نمدونام از کجاش بَرِت بِگَم یَتا مادر شوور دارم بَرّرو مگه پُوسر من ، پوسر من ، تاقِ رو بِره بِلاهَت غریبی کاری بکنه آوخ تو اینجا بل الخرجی کنی گوش کیلو کیلو بسونی و پرتقال بمی کیلویی اوقه بخوری و بَرررر رو مبل بخری چار دور اتاقت قطاااار کنی نمدونه که خودم دارم گُم گُم وچین چین غالی مِبافام. خرج مُکنام یَه رو دیه طاقطام طاق شد بِشِش گفتم که خودم دارم چین چینوک غالی مبافم ، بله که همه چی مُخورام پرتقال بمی خو هیچی عَیاره ی پهن م مِسونام دَس موکانم گفتمش که خوووووب کَله شَه و چَشش در اد،
میا تو خونه نِگا پوسرش موکنه مِگه مادر الای دورِت بگردَم بیا خونه من یه چیز ادمبار دورس کنم بِدمت بخوری رنگ رو صورتت نی
خواهر بزار از اون شوی(شبی ) که مِیوردَنام خونه بَرِت بِگَم یَتا وانت پیکان لکنته یَه جَی قرض کِرده بودن شُو از در خونه که ما خیر سَرون عاروس بودِم سُوارون کِردن کار ندارم که تو را پَیچِل شد و تکه وختی این دومات کارش بود طاهر را عوض مِکِرد ، خاک عالم تو سرش با این کتُ شَلبالِ دوماتی پُر خاک و پَچُل نِشِس تو ماشین اگر بدونی چه سختی کشیدِم اون شُو یَه تکه مونده بود تا در خونه دومات، پیَر شوور یتا موتولی را مِثّ بُوزِ سرخ اِنداخته گُردَه سرون اول خو ترسیدم که این دیه کیه که اقه دولق کِرده پشت سرون هی ساسات مِکشه ، مُخاس بگه که یَه لا دیه تُوو بُخورِد گوسبند آماده نیس گفتم آقققق مَمَّد کجا با این لکنته توو بخورم خِیا موکنی سووار ماشین آرا شدم، و دور میدون لاله زار مِچرخم برو یَه پشت و پَسَل باسا تا بیزین تموم نکرده یا طاهرش در نرفته هی با این وانت مش مندلی دور مَلَه تُو خوردم تو این خاکیا چن جا خو کلللام خورد سینه طاق ماشین تارسیدم در خونه دومات دیدم مادر شورر خو مِثِّ مرغ کُک باد خودش کِردَه اونجا باسیده از گوسبند ن خو خبری نیس گفتن گوسبن مایه بوده شُگون نداشته ، صبح خدا بوخا یَتا بَرّه (گوسفند) میارم یَللوک مِیِد دم در پیش پاتون مِکشم ، خواهر اینَه که دارن مِکُشن اگر شما گوسبن دیدی ما هَن دیدِم
حالا مِدونم کارم داری بشین از پااندازاشون بَرات بِگم الای تَخ بِشُورم همه شون یا پتو گفتن یا پُشتی هیشتاشونم نیوردن مادرشور حالا ببین چیشی داد همیقَه ای که بود دو اوقَّه بادِ خودش کِرده بود دو تّی با شوورش یَگجُفت پتو تابان پاانداز دادن اینن خو بچه مون که دنیا اومد یه لینگ پتو اوردن
ساسات = کشیدن سیم حفه کن موتور ایج روسی
ابوالقاسم بیدکی مهریز

Bidaki:
Bidaki:
سکنجبین
سلام چن وخت پیش با مِرزا غلومسین رفتِم شهر مُخاس عَرخیجات بخره ، یَه جا بود دُرُس مِکِردن خیلن دَسُ پنجه داشتن چیزی را آرا دُرُس مِکِردن ازشون طِرِ پختن سکنجبین را پرسیدَم بنده خدا با دل صبر ادمبار نِشِس و از اول تا اخرش را گفت منم قلم کاغذ اِسوندَم همه ش را یادداشت کِردَم حالا امروز مِخم سَلومتی تو خونه یکی قابلمه پُر بِپَزم برا تابسسون خیلی هم ببخشید من ایهَچون ادابی گف مِزنم و منویسم اخه مِخَم طَری بِگم که همه بفهمن ) خلیخُب نَمُوخاد بِگِد چقّه حالا مِگم مِگم مَوکنه بِرِم سر پختن سکنجبینمون
سکنجبینا ادم باد خودش تو خونه دُرس کنه این سکنجببنای بازاری خو معلوم نمِشه با چشی درست موکنن سرکه ش چشیه شیرینیش چه طَریه شما خو مدوند سکنجبین یتا از بهترین شربت و نوشیدنیها هه مخصوصا تو تُوسسون اما چِکنَم که مردم عادت کِردن این کانادارارا را مِسُونَن غرغر مُخُورن نَمِدونن دارن چه بَر سَرِ خودِشون میارن اِگَنا من اِمرو بر نمداشتام هم بپزَم هم یاد بِدَم
اول مثله و مواد اونا براتون مِگم تا خوب بدوند چشیا مِخِد اگر ندارد جَلدی فراهم کنِد تا دُمبال نیوفتد
من چیزی کم بلد نیسَم دُرُس کنَم دسسم به کمی نَمِره مِخَم یخوده ای بپزم که یه تکه وختی داشته باشِم
حالا خوب حواستونا جم کنِد یاد بگیرِد
اول _پین کیلو شکر {پنج }
دویم _ هشصد گرم تا یه کیلو سرکه آرا
سیم _ دو لیتر او کمتروک
چارم _ یتا دسه ننا {نعنا }تازه
حالا طَرِ پختن
اول یتا کمیدون بر مِدارم که همش جاش بشه شکرا را مِرِیزِم توش اُوُ را هم قدی که بالا نبِشتَم روش مِریزِم و مِزارِم رو بار ضَربِ گاز را اندازه مُكنِم تا جوش بیاد خوب که جوشید طَری باشه که خودتون مِدونِد شیره وختی یخ كنه سفت مشه نَذارِد آنقدری بجوشه اندازه ای که وختی یخ کِرد مث شربت شده باشه بعدش سرکه را مِریزد توش سرکه را که رِختِد توش یَه لا که قل خورد زیرشا خاموش کنِد بیشتر نجوشتن نذارد نیم ساعت بجوشه اون سکنجبین به درد هیچی نموخوره بَدِش دسه ننا را که با نخ خودش کمرش را بَسِد مِندازِد تو دیک، توش باشه تا سکنجبین خُنُک بشه بعدش ننا را توش در بیارد سکنجبین دیه آماده هه ، صافش کنِد بُکنِد تو شیشه دِرش را قایم ببندد بِزارد تو پَستُو قطارررر بِچینِد لُوِ رَف تا هر وخت خواسِّد یَتا شیشَش را بر مِدارِد نوش جون مُوکنِد تو شیشای پلاستیکی هم ابدا نریزِد ازاینکه دل دادِد خوندِد سپاسگزارم اونایی هم بلد نبودن یاد گرفتن . ابوالقاسم بیدکی

Bidaki:
عاروس کشونی
اونوختا
همه که ماشین نداشتند و دومات که اصلن.،
یتا ماشین پیکان جون و خش، ترجیحا برای فامیل نزدیک یا لااقل راننده ش، نزدیک فامیل باشه دیگه کافیه. محرم بودن هم که یپاره جاها نقش دکتر را داره.
ماشین را پارک مِکردن جلو در خروجی، که چش نامحرم گلِ عاروس نیفته. عاروس مِپرید تو ماشین و گازش را بگیر، ده برو.
بعضی وختا هم موتوریا را گول مِزدن بَرشون مگفتن جلو شِد سر فُلون خیابون باسِد دارم میم اون اُسکُلا هم گازشا مگرفتن سر خیابون اونوخت عاروسا حَدِ دیه ای مبردن بعضی وختا
موتوری ها هم که به این راحتی نمی خواستن، دیدن دخترها را از دست بدن تکه راه تکه راه، جلو ماشین عاروس را میگرفتن و قاراش میش مرقصیدن برای همون عاروسایی که چند سال دیه باد خودشون کشون کشون ببرندشون، .

پسر خاله یتا موتور گازی داشت و با هم مرفتِم عاروس کشونی. اما یَطری میرفتِم که ما دخترها را ببینم و اونها ما را با این وسیله ی نقلیه ی با کلاس .
عاروس کشونی باد از یک امامزاده ای مِگذشت که برای زندگی شون اومد داشته باشد،
نزدیک خونه دومات، مرختن پایین و دیه اون چهارتایی هم که نفهمیده بودند، چیشی به چیشیه و کی... هیچی
زنها دور عاروس را مگرفتن که پیدا نباشه و پیدا هم نبود، چون مجردا نگاهشون جایی دیه بود و متاهلها هم فقط مواظب زن خودشون بودن و زنها بودن که دید مزدن،
دو تا قدم که عاروس بر مداشت، نمذاشتن جلو بیا تا نفر بعدی پا انداز بده
به غیر از دو سه نفر، همه هم یه چیزی مدادن که هیچ وقت نمدادن.
.

گلستان سعدی ، ترجمه بیدکی

یادم میاد دورون بَچگی خدا بیامرز بابام که بعضی شووا بُلَن مِشد و نماز شب و شب زنده داری مِکرد و قران مُخوند منم بُلن مِشدام یتا وضو زورکی پَلوش مِشسام و قران مُوخوندام خواهر برادرامن همه شون خور خور خو مِکردن بَرِ بابام گفتام بابا اینا یَکتاشون کَله بَر نداشتن خیا موکنی همه شون مردن یا تو خُو غفلتن اِقَه ادمیزاد تَمبل و خوُسنگین ، یَکوخت بابام لاقرانش را هم هِشت و گُف جون بابا بَخی !! بَخی!! تو هم برو بُخُسب اگر بِری بُخُسبی و اِقَه غیبت اینا نکنی ثوابت خیلی بیشتره بِرو بُخُسب پُسرام بِشام

Powered By
  BLOGFA.COM